Versos para a(r)marme e feridas

Días, tardes e noites pasei pensando en ti, ou tal vez pensaba en min? Os restos de todo canto había no meu interior agora descansan entre estas páxinas. Trala autopsia feita ao meu corpo non atoparon nada, creo que se equivocaron, tiñan que ter lido dende un comezo todo canto te escribín, todo canto me escribín. Agora queda cambiar de corpo, deixar resucitar a miña alma de entre todos os restos que deixamos, que deixaches, que deixei. Convertindo así o mito da ave fénix en realidade, deixando a resiliencia coma himno para que esta acompañe aos recordos gravados a lume que nunca rematarán de arder.