Otero Rodríguez

Parece una hormiga, pero es una mancha, es una mancha, pero parecen huellas, parecen huellas, pero son restos de una fiesta, son restos de una fiesta, pero parecen mis lunares, parecen mis lunares, pero es un 8 espachurrado… Poético, enigmático, reflexivo, a veces trascendental… “Parece una hormiga” es un conjunto de textos ilustrados, o de ilustraciones que devinieron en ideas, palabras, frases encadenadas que crecen en intensidad y riqueza a cada página. En su nueva obra como escritor y artista, Pablo Otero se recrea en verbalizar pensamientos, airear los rincones olvidados del subconsciente, sin reparo -desde la libertad y el desafío- a llamar cosas a las cosas. El autor y tú en la confianza de una mesa compartida en un café o en la cercanía de un paseo junto al río, que es tanto como decir en la intimidad del papel. Porque este libro quiere ir contigo, en tu cartera o en tu bolsillo, respirar el aire que respiras, ir al ritmo de tus pasos, mimetizarse con tu piel.

Parece unha formiga, pero é unha mancha, é unha mancha, pero parecen pegadas, parecen pegadas, pero son restos dunha festa, son restos dunha festa, pero parecen os meus lunares, parecen os meus lunares, pero é un 8 esmagado… Poético, enigmático, reflexivo, ás veces transcendental… “Parece unha formiga” é un conxunto de textos ilustrados, ou de ilustracións que deviron en ideas, palabras, frases encadeadas que medran en intensidade e riqueza a cada páxina. Nesta nova obra como escritor e artista, Pablo Otero recréase en verbalizar pensamentos, airear os recunchos esquecidos do subconsciente, sen reparo -dende a liberdade e o desafío- a chamar cousas ás cousas. O autor e ti na confianza dunha mesa compartida nun café ou na cercanía dun paseo a carón do río, que é tanto como dicir na intimidade do papel. Porque este libro quere ir contigo, na túa carteira ou no teu peto, respirar o aire que respiras, ir ao ritmo dos teus pasos, mimetizarse coa túa pel.